Ruim 45 procent van alle kunststof die wereldwijd wordt geproduceerd, is polypropyleen of polyethyleen, blijkt uit cijfers van Plastics Europe. Uitgerekend die twee soorten laten zich slecht lijmen. Herkenbaar? Je plakt een gebroken klepje of opbergbak zorgvuldig vast en een dag later valt het weer uit elkaar. Meestal ligt dat niet aan je handigheid, maar aan een verkeerde voorbereiding of een lijm die niet bij het materiaal past.
Zoek eerst uit welk kunststof je voor je hebt
Kunststof is geen één materiaal maar een hele familie, en elke soort reageert anders op lijm. Gelukkig staat het antwoord vaak gewoon op het product. Kijk naar het kleine driehoekje met een cijfer, meestal aan de onderkant. Een 2 of een 4 staat voor polyethyleen, een 5 voor polypropyleen en een 3 voor pvc. Op behuizingen van apparaten vind je vaak een afkorting zoals ABS of PC. Staat er niets op, dan geeft de handleiding of de website van de fabrikant vaak uitsluitsel. Met die informatie zoek je veel gerichter naar lijm voor kunststof die op jouw materiaal hecht. ABS en pvc zijn relatief makkelijk te lijmen. Bij PE, PP en POM moet je meer moeite doen.
Maak het oppervlak vetvrij en ruw
Vet van je vingers, stof of een restje siliconenspray vormt een dun scheidingslaagje waar geen enkele lijm doorheen komt. Reinig beide delen daarom grondig voordat je begint en raak de lijmvlakken daarna niet meer aan. Test een reinigingsmiddel wel eerst op een onzichtbaar plekje, want sterke oplosmiddelen kunnen sommige kunststoffen aantasten. Schuur gladde oppervlakken vervolgens licht op met fijn schuurpapier. Een ruw oppervlak geeft de lijm meer houvast, omdat lijm en materiaal als het ware in elkaar haken. Veeg het schuurstof daarna weg met een schone, droge doek.
Gebruik een primer bij moeilijke kunststoffen
PE en PP hebben een zogenoemde lage oppervlakte-energie. Lijm krijgt er nauwelijks grip op, een beetje zoals water dat parelt op een ingevette koekenpan. Schuren helpt hier maar beperkt. De oplossing is een primer of activator. Die breng je dun aan op het lijmvlak, waarna de lijm het oppervlak beter bevochtigt en er een chemische verbinding kan ontstaan. Kies wel een primer die bij je lijmsoort hoort, want niet elke combinatie werkt. Zonder voorbehandeling is lijmen op deze materialen vaak verloren moeite, hoe sterk de lijm op de verpakking ook belooft te zijn.
Kies de lijmsoort die bij de klus past
Er bestaat geen lijm die alles kan. Voor kleine, nauw passende onderdelen is cyanoacrylaat, beter bekend als secondelijm, vaak een prima keuze. Moet de verbinding echt kracht opnemen, dan kom je uit bij tweecomponentenlijmen zoals epoxy of methacrylaat. Voor transparante kunststoffen bestaat uv-lijm, die pas uithardt als je hem belicht met uv-licht. Zo kun je de delen eerst rustig op hun plek leggen. Bij een gespecialiseerde webshop als Lijmenwinkel zie je hoe breed het aanbod is, ingedeeld naar lijmsoort en toepassing. Kijk vooral naar het technische datablad, want daarin staat op welke materialen een lijm getest is en of er een primer nodig is.
Geef de verbinding de tijd om uit te harden
Handvast is niet hetzelfde als volledig uitgehard. Veel lijmen voelen na een paar minuten al stevig aan, maar halen hun eindsterkte pas veel later. Een snelle tweecomponentenlijm is bijvoorbeeld na drie minuten handvast, na twee uur belastbaar en pas na 24 uur op volle sterkte. Klem de delen in die tijd vast met een lijmklem, wasknijper of tape en laat ze met rust. Werk bij voorkeur bij kamertemperatuur, want kou vertraagt het uitharden. Een reparatie die je te vroeg belast, scheurt vaak precies op de lijmnaad weer open.
Een sterke verbinding begint vóór het lijmen
Wie weet welk kunststof er op tafel ligt, het oppervlak goed voorbereidt en de juiste lijm kiest, hoeft een reparatie maar één keer te doen. Twijfel je welke lijm en voorbehandeling bij jouw toepassing passen? Vraag vrijblijvend advies aan een lijmspecialist en bespaar jezelf een hoop frustratie.